اما بزرگترین قانون او این است: رژیم غذایی عجیب و تنبیهی و برنامه ورزش وی. سه ماه است که آنرا پیگرفته و حدود ۹ کیلو وزن کم کرده است. او پیگیر افکار «آرتور دی وانی» یک اقتصاددان از نوع قابل قبول است که به مشاور تناسب اندام تبدیل شده است. تئوری این است که ما بر اساس طبیعت و ذات تکامل یافته خود میخوریم و ورزش میکنیم. بشر اولیه کربوهیدرات نمیخورد، بنابر این آنها حذف میشوند. او منظم ورزش نمیکرد و با داشتن یک رییس مزاحم از استرسهای طولانی مدت رنج نمیبرد. ورزش باید نامنظم و شدید باشد. برخی اوقات طالب ۴ ساعت در باشگاه ورزشی میماند یا ۳۶۰ بار شنا میرود و بعد به مدت ۱۰ روز اصلا هیچ ورزشی نمیکند. دوی آهسته مفید نیست، دوی سرعت خوب است. او دوست دارد قبل از سفر طولانی با هواپیما، خود را کاملا درب و داغان کند. استرس هم باید نامنظم و شدید باشد. انسانهای نخستین روسای بدی نداشتند؛ اما بعضا خود را به دهان شیر میانداختند.
کربوهیدرات ممنوع! او متقاعد شده رژیم تمدن امروز بشر که پر از کربوهیدراتها و شکر است مشکل اصلی است.
اگر دین را رها کنید، مردم به باور ملیگرایی روی میآورند، که باعث کشته شدن بسیاری از مردم شده است. دین همچنین راه خوبی برای برخورد با نااطمینانیها است. فشار خون را پایین میآورد. او معتقد است مردم مذهبی ریسکهای مالی کمتری میپذیرند.
برای غیرریاضیدانان، احتمالات، یک رشته پیچیده غیرقابل درک است. اما طالب با اثبات اینکه تمام ریاضیات احتمالات غلط است، آن را ساده کرد. اجازه دهید شما را با دو شخصیت ساختگی از کتاب طالب یکی متولد بروکلین آقای فات تونی و دیگری هم یک دانشگاهی به نام دکتر جان آشنا کنم. شما ۴۰ بار یک سکه را میاندازید و تمام دفعات خط میآید. شانس خط آمدن سکه در دفعه چهل و یکم چقدر است؟ دکتر جان به دانشآموزان ریاضی میباوراند که ۵۰/۵۰ است. فات تونی سرش را تکان میدهد و میگوید: شانس بیشتر از ۱درصد نیست. او میگوید: «شما یا بازیتان گرفته یا هالوی به تمام معنا هستید که میخواهید آن را ۵۰ درصد بخرید. یا آن سکه باید یک چیزش باشد.»
شانس اینکه یک سکه ۴۱ بار پشت سر هم خط بیاید بسیار ناچیز و بهاندازه عملا ناممکنبودن در این جهان است. این دیگر خیلی خیلی شبیه به آن است که بگوییم کسی تقلب کرده است. فات تونی میبرد. دکتر جان یک آدم ساده است. دکتر جان یک اقتصاددان یا بانکدار است که فکر میکند میتواند از طریق ریاضیات، ریسک را مدیریت کند. فات تونی فقط بر آنچه که در دنیای حقیقی اتفاق میافتد، تکیه دارد.