فلسفه برنامهایه که متعهد شده کمکمون کنه عاقلانهتر و با تاسف و پشیمونی کمتر زندگی کنیم. اینها ۶ اندیشه از فلسفه غرب هستن که میتونن الهامبخش و تسلیدهنده باشن.
1. What need is there to weep over parts of life? The whole of it calls for tears.
از گریستن بر تکههای زندگی چه حاصل؟ بر تمام آن میباید گریست!
فیلسوف رومی سنکا عادت داشت برای تسلی رفقاش و خودش از این طنز تلخ استفاده کنه که نکته کلیدی فلسفه رواقیه. مکتبی که سنکا کمک به پایهگذاریش کرد و برای 200 سال بر غرب حاکم شد. مکتب رواقی میگه گریان و عصبانی میشیم نه صرفا چون برنامههامون شکست خورده، بلکه چون شکست خورده و ما شدیدا انتظار داشتیم که شکست نخوره. بنابراین به نظر سنکا وظیفه فلسفه اینه که به نرمی و محترمانه ناامیدمون کنه قبل از اینکه زندگی بخواد با وحشیبازیهاش ناامیدمون کنه! هرچی انتظارمون کمتر باشه کمتر رنج میکشیم. به کمک این بدبینی آرامشبخش باید تلاش کنیم از ترکیب خشم و اشک، مادهای بسازیم با قابلیت اشتعال خیلی کمتر، یعنی سودا و غم! سنکا نمیخواست ما رو افسرده کنه فقط میخواست از اون نوع امید معافمون کنه که وقتی ناامید میشه تلخ میشه و با کجخلقی عربده میکشه.
پ ن: کلیپ از «مدرسه زندگی» آلن دوباتن با ترجمه ایمان فانی