دنبال خودم می گردم!

4. All our unhappiness comes from our inability to sit alone in our room.
همه اندوه‌مان از آن است که ناتوانیم از تنها نشستن در اتاق خود.
این گفته از فیلسوف فرانسوی قرن هفدهم، بلز پاسکال البته کلمه به کلمه درست نیست. ولی مثل همه کلمات قصار فلسفی خوب قصد داره یک اندیشه مهم رو برجسته کنه تا یک بینش عمومی را برای‌ همه‌مون جا بندازه، ما وسوسه می‌شیم بزنیم بیرون و دل‌مون برای هیجانایی ضعف می‌ره که خیلی موقع‌ها خوب تمام نمی‌شه. تو زندگی دیگران فضولی می‌کنیم ولی موفق نمی‌شیم کمک‌شون کنیم. می‌ریم پی شهرت و حاصل‌ش این‌که یک عالم از آدم‌هایی که نمی‌شناسیم درباره ما دچار سوءتفاهم می‌شن.
تنها نشستن معنی‌اش این نیست که روی تخت چمبره بزنیم بلکه یعنی بی‌حواس‌پرتی پیش خودمون بمونیم، لذت‌های کوچک رو درک کنیم، محتویات ذهن‌مون را مورد مراقبه قرار بدهیم و اجازه بدیم جنبه‌های مهم اما خاموش و ساکت ذهن‌مون به سطح بیان، فکر کنیم قبل از عمل کردن. جمله پاسکال سنگین‌ه چون صداهای بلندتر فرهنگ ما دقیقا معکوس این رو می‌گن. همه‌اش سیخونک می‌زنن که بیش‌تر برو بیرون، بیش‌تر فعالیت کن، بیش‌تر دنبال ماجرا باش و کم‌تر غرق رویاپردازی فکورانه شو. نکنه زل بزنی به پنجره و ابرهایی که اون بالا دارن می‌گذرن. ولی با دلگرمی پاسکال باید یاد بگیریم با خودمون دوستای بهتر و کم‌حرف‌تری بشیم.