دنبال خودم می گردم!

5. Sub Specie Aeternitatis
از منظر ابدیت!
اصطلاح به‌یاد موندنی از کتاب اخلاق فیلسوف هلندی باروخ اسپینوزا که در سال 1677 منتشر شد. از دید اسپینوزا وظیفه فیلسوف این‌ه که یادمون بده به رنج و ناامیدی خودمون از منظر ابدیت نگاه کنیم. انگار که داریم از مسافتی دور به زمین نگاه می‌کنیم، مثلا از یه سیاره دیگه. دیدگاه اسپینوزا خیلی مدیون گالیله بود. از این نظرگاه رفیع، وقایعی که آزارمون می‌دن دیگه لازم نیست تکان‌دهنده و عظیم باشن. طلاق یا اخراج از شغل چی می‌تونه باشه وقتی از کره ماه ببینیش؟ در عشق جواب رد شنیدن چیه در مقیاس تاریخ 4.5 میلیارد ساله زمین؟ طبیعت ما همیشه باعث می‌شه کشیده بشیم به اغراق درباره اینجا و اکنون، ولی هوش منطقی زاویه دید یگانه‌ای رو جایگزین می‌کنه.
در این دیدگاه ما در چیزی شرکت می‌کنیم که اسپینوزا بهش گفت «تمامیت ابدی». این‌جوری می‌تونیم دست از سرزنش شرایط موجود برداریم و با آرامشی روشن‌بینانه تسلیم جریان امور بشیم.