دنبال خودم می گردم!

علم نوین با تمام سنت های پیشین دانش از سه نظر بسیار مهم متفاوت است:
1. تمایل به اعتراف به نادانی. علم مدرن بر اصل "ما نمی دانیم" استوار است و فرض را بر این می گذارد که ما همه چیز را نمی دانیم. مهم تر از آن این است که می پذیرد بعدها با افزایش آگاهی مان ممکن است ثابت شود که آنچه فکر می کنیم می دانیم، اشتباه بوده است. هیچ مفهوم یا اندیشه یا نظریه ای تقدس ندارد و بری از چالش نیست.
2. جایگاه محوری مشاهده و ریاضیات. علم مدرن با اعتراف به نادانی، در پی رسیدن به دانش جدید است. این کار با گردآوری مشاهدات و استفاده از ابزارهای ریاضی برای پیوند دادن این مشاهدات با هم و تبدیلشان به نظریاتی جامع صورت می گیرد.
3. دستیابی به قدرت های جدید. علم جدید به آفرینش نظریه ها بسنده نمی کند بلکه از این نظریات برای رسیدن به قدرت های جدید و به خصوص توسعه ی فناوری های جدید بهره می گیرد.
انقلاب علمی انقلابی در دانش نبوده است بلکه بیش از هر چیز انقلاب در نادانی بوده است. کشف بزرگی که انقلاب علمی را به راه انداخت فهم این بود که انسان پاسخ مهم ترین سوالات خود را نمی داند. سنت های معرفتی پیشامدرن مثل اسلام و مسیحیت و آیین بودا و آیین کنفسیوس ادعا می کردند که همه ی چیزهای مهم را درباره ی جهان می دانند.

برای درک جهان نیازمند تبدیل مشاهدات به نظریاتی جامع هستیم. سنت های پیشین معمولا نظریاتشان را در قالب داستان فرموله می کردند و علم جدید از ریاضیات استفاده می کند. یکی از اصول بنیادین دین مانوی این بود که جهان عرصه ی کارزار میان خیر و شر است؛ یک نیروی شر ماده را آفرید و یک نیروی خیر روح را؛ انسان ها گرفتار این دو نیرو و ناگزیر از انتخاب خیر به جای شر هستند. اما پیامبر این آیین یعی مانی، کوششی برای ارائه یک فرمول ریاضی نکرد که طبق آن با سنجش قدرت هر یک از این دو نیرو، بتوان انتخاب انسان ها را پیش بینی کرد. او هیچگاه محاسبه نکرد که "نیروی موثر بر انسان برابر با شتاب روح او تقسیم بر جرم جسم او است."

نیوتون نشان داد که کتاب طبیعت به زبان ریاضی نوشته شده است اما محققانی که سعی می کردند زیست شناسی و اقتصاد و روان شناسی را به معادلات صرف نیوتونی تقلیل دهند دریافتند که این حوزه ها دارای چنان پیچیدگی هستند که چنین آرزوهایی را بر باد می دهد. اما به این معنی نبود که باید از ریاضیات چشم بپوشند. در طی 200 سال اخیر یک شاخه ی جدید ریاضیات به وجود آمده است که می تواند به جنبه های پیچیده تر واقعیت بپردازد و آن آمار است.