شما آدم شریفی هستید و با خواندن این سطور که نشان بی شکیبی من است، لبخند نخواهید زد و اوقاتتان تلخ نخواهد شد.به یاد داشته باشید که این نامه را دختر بی نوایی می نویسد که تنهاست و کسی را ندارد که کار یادش بدهد و راهنمایی اش بکند و هیچوقت نتوانسته است هیجان های دلش را مهار کند. اما مرا ببخشبد که ولو به قدر یک لحظه درِ دلم را بی تردید باز گذاشتم.